13.29: நோன்பாளி, நாவைக் காப்பது

அத்தியாயம்: 13, பாடம்: 29, ஹதீஸ் எண்: 1941

حَدَّثَنِي ‏ ‏زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ ‏ ‏حَدَّثَنَا ‏ ‏سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ‏ ‏عَنْ ‏ ‏أَبِي الزِّنَادِ ‏ ‏عَنْ ‏ ‏الْأَعْرَجِ ‏ ‏عَنْ ‏ ‏أَبِي هُرَيْرَةَ ‏ ‏رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ‏ ‏رِوَايَةً ‏ ‏قَالَ ‏

‏إِذَا أَصْبَحَ أَحَدُكُمْ يَوْمًا صَائِمًا فَلَا ‏ ‏يَرْفُثْ ‏ ‏وَلَا يَجْهَلْ فَإِنْ امْرُؤٌ شَاتَمَهُ أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ إِنِّي صَائِمٌ

“உங்களில் ஒருவர் நோன்பு நோற்றவராகக் காலைப் பொழுதை அடையும் நாளில் அருவருப்பாக (ஆபாசமாக)ப் பேச வேண்டாம்; அறிவீனமாக நடந்துகொள்ள வேண்டாம். எவரேனும் அவரை ஏசினாலோ அல்லது வம்புக்கு இழுத்தாலோ ‘நான் நோன்பு நோற்றிருக்கிறேன்; நான் நோன்பாளி’ என்று அவர் கூறிவிடட்டும்” என்று நபி (ஸல்) கூறினார்கள்.

அறிவிப்பாளர் : அபூஹுரைரா (ரலி)