அத்தியாயம்: 4, பாடம்: 42, ஹதீஸ் எண்: 745

و حَدَّثَنِي ‏ ‏أَبُو الطَّاهِرِ ‏ ‏وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى ‏ ‏قَالَا أَخْبَرَنَا ‏ ‏ابْنُ وَهْبٍ ‏ ‏أَخْبَرَنِي ‏ ‏يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ ‏ ‏عَنْ ‏ ‏عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ ‏ ‏عَنْ ‏ ‏سُمَيٍّ ‏ ‏مَوْلَى ‏ ‏أَبِي بَكْرٍ ‏ ‏عَنْ ‏ ‏أَبِي صَالِحٍ ‏ ‏عَنْ ‏ ‏أَبِي هُرَيْرَةَ ‏

أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏كَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ ‏ ‏اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ ‏ ‏دِقَّهُ ‏ ‏وَجِلَّهُ ‏ ‏وَأَوَّلَهُ وَآخِرَهُ وَعَلَانِيَتَهُ وَسِرَّهُ ‏

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) தமது ஸஜ்தாவில் “அல்லாஹும்மஃக்பிர்லீ குல்லஹு, திக்கஹு வ ஜில்லஹு வ அவ்வலஹு வஆகிரஹு வ அலானிய்யத்தஹு வ சிர்ரஹு” (பொருள் : இறைவா! என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பாயாக! அவற்றுள் சிறியதையும் பெரியதையும் தொடக்கமானதையும் கடைசியானதையும் வெளிப்படையானதையும் மறைவானதையும் மன்னிப்பாயாக!) என்று பிரார்த்திப்பார்கள்.

அறிவிப்பாளர் : அபூஹுரைரா (ரலி)